... บางครั้ง

... ร้อยคำปลอบใจของใครก็ไม่รู้ ยังอุ่นใจไม่เท่ามือมันที่แค่ตบเบาๆที่

หัวไหล่

บอกเป็นนัยๆว่า ก รู อ ยู่ ต ร ง นี้

ชอบคำๆนึงที่บอกว่า

. . . . . เ ร า ไ ม่ ไ ด้ เ ป็ น แ ค่ เ พื่ อ น . .

. . . แ ต่ เ ร า เ ป็ น ตั้ ง เ พื่ อ น ต่ า ง ห า ก . .


...เพราะเพื่อนมีความสำคัญมากๆ

... มากจนบางคนแยกไม่ออก เอาไปเปรียบเทียบกะแฟน

ว่าอะไรสำคัญกว่ากัน

... ทั้งๆที่มันคนละเรื่องกันเลย

... แต่เมื่อเวลาที่เราอยู่ในห้วงของความรัก

... เพื่อน ... จะกลายเป็นส่วนเกินของโลกส่วนตัวเราทันที

แบบนี้ละมั้งที่เค้าว่า

... 'เพื่อน

คือคนที่สามารถนั่งอยู่ด้วยกันโดยไม่พูดอะไรสักคำ'

... 'แต่ลุกจากกันไปได้เหมือนคุยกันไปนับล้านคำ '


... 'เพื่อน'

คือคนที่เมื่อเราสุข เราไม่เห็นมันอยู่ในสายตา

. . . 'แ ต่ เ ป็ น ค น ไ ม่ มี วั น ป ล่ อ ย ใ ห้ เ ร า ล้ ม ลง

ไ ม่ ว่ า เ ร า จ ะ ไ ป เ จ็ บ ม าจ า ก ไ ห น . .

ไม่มีหัวใจ...ไร้สมอง - NoS

---;/---

โอเคป่ะ??